سیزدهمین جلسه از دور چهل و هشتم از سری کارگاه های آموزشی جهان بینی کنگره 60 مورخ 1392/11/02 با نگهبانی و استادی جناب مهندس دژاکام و با دبیری آقای هادی با دستور جلسۀ "وظایف رهجو" رأس ساعت 16 آغاز به کار نمود.

خلاصۀ سخنان استاد :


در ابتدای جلسه استاد به دو نکته اشاره کردند ؛ نکتۀ اول ، مسافر هایی که همسفر دارند باید هر دو در یک شعبه حضور داشته باشند تا به سفر خود ادامه بدهند به عنوان مثال : نمی شود شخصی در آکادمی باشد ولی همسفر وی در شعبۀ دیگری سفر کند .

و اما نکتۀ دوم ، در گذشته اشخاصی وارد کنگره می شدند ، و چند ماه بدون مسافر سفر می کردند و به دلیل جمعیت پایین کنگره ، خللی در روند کار ایجاد نمیشد ، ولی اکنون وضعیت تغییر کرده است و ما با مشکل کمبود فضا برای کسانی که خواستار رهایی از اعتیاد می باشند ، روبه رو هستیم ؛ تصمیمی که کنگرۀ دیده بانان اتخاذ کرده این است که ، اشخاصی که مسافری از طرف آن ها به کنگره معرفی نشده می توانند تا شش ماه از امکانات کنگره مانند حضور در لژیون ، جلسات و غیره استفاده کنند و بعد از آن حق حضور در لژیون را نخواهند داشت و فقط می توانند در جلسات آموزشی شرکت کنند .

استاد در مورد وظایف رهجو فرمودند :

بعضی از واژه ها هستند که اگر کمی دقیق تر به آن ها نگاه کنیم می توانیم ، مفهوم را در خودشان پیدا کنیم ؛ مانند دانشجو ، جنگجو و غیره ، یعنی کسی که جویای کارهایی است که به او نسبت داده شده .

ما ادعای پزشک بودن نمی کنیم ، ما ادعای فیلسوف بودن هم نداریم ، ما کسانی هستیم که فقط راه را نشان می دهیم ، یعنی راهنما ؛ و به کسانی راه را نشان می دهیم که جویندۀ راه باشند ، یعنی رهجو . مهم ترین وظیفۀ رهجو تلاش برای پیدا کردن راه می باشد بنابراین اگر شخصی با تمایل خود ، وارد کنگره نشود و به اجبار دیگران سفر کند ، رهجو نخواهد بود . رهجو کسی است که بخواهد راه را پیدا کند و ما به او کمک خواهیم کرد و اگر غیر از این باشد ما نمی توانیم هیچ کمکی به او بکنیم .

رهجو بودن فقط به مسافری که برای درمان اعتیاد خود آمده است اطلاق نمی گردد ، بلکه همسفر نیز ، رهجوی راهنمای خود می باشد و از لحاظ رهجو بودن هیچ تفاوتی بین مسافر و همسفر نمی باشد . شاید در میان همسفران این طرز فکر باشد که برای پشتیبانی و کمک مسافر خود به کنگره آمده اند ، اما واقعیت این است که بعد از مدتی متوجه می شوند خودشان هم تخریب هایی دارند که شاید در بعضی از موارد بیشتر از مسافرشان باشد ، چراکه آن ها در زمانِ مصرفِ مسافرشان ، متحمل فشارهای روحی روانی بوده اند و این فشارها ، آنها را به یک بیمار تبدیل کرده ، و باید با حضور در جلسات و پذیرفتن نام رهجو برای درمان خود تلاش کنند . همسفر باید آموزش بگیرد تا بتواند به مسافر خود کمک کند و اگر غیر از این باشد باعث تخریب بیشتر خواهد شد .

اولین وظیفۀ رهجو این است که باید سه جلسه در جلسات به عنوان مهمان حضور یابد تا با شرایط و محیط آشنا شود و بعد از آن می تواند تصمیم بگیرد که برود یا بماند ، ولی زمانی که کنگره را پذیرفت و تصمیم به سفر کردن گرفت ، باید تمام داشته های خود ، از قبیل عنوان ، مدارج تحصیلی ، دارایی ها و غیره را بیرون از کنگره بگذارد و وارد شود ، به این دلیل که هیچ کدام از آن ها نتوانسته به او کمک کند تا از اعتیاد رهایی یابد .
 
دومین وظیفۀ رهجو این است که به راهنمای خود اعتماد کند و هر چه به او گفتند را بدون بهانه قبول کند . شاید یک شخص در خیلی از زمینه ها تخصص داشته باشد ولی هیچ کدام از آن ها نمی تواند کمکی برای درمان اعتیاد او باشد ، کلید درمان اعتیاد او فقط در دستان راهنمایان کنگره می باشد .

وظیفۀ دیگر رهجو استفاده از ابزار های آموزشی از قبیل سی دی ها ، نوشتار ها و مقالات آموزشی می باشد و اگر بدون این ها سفر کند و رها شود ، رهایی او هیچ ارزشی نخواهد داشت .

وقت شناسی نیز یکی دیگر از وظایف رهجو است ، یک رهجو باید پانزده دقیقه مانده به شروع جلسه ، در سالن حضور داشته باشد . متأسفانه در کشور ما ، زمان و ساعت جایگاهی ندارد و ما باید برای حل این مشکل ، از خودمان شروع کنیم .

استاد در پایان سخنان خود ، فرمودند :

در کنگره رهجو باید بازیگر باشد و خدمت کردن را جزء وظایف خود بداند ، چراکه یکی از راه های آموزش ، خدمت کردن و رسیدن به حال خوب است .

حمایت مالی وظیفۀ تمامی اعضای کنگره می باشد تا با کمک های ما ، پایه های مالی خود را مستحکم کنیم و این مسیر را برای آیندگان هم ، نگه داریم .

                                                  « پیروز و پاینده باشید »